|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Thai | English | |||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
บทสัมภาษณ์ อเล็กซ์
จูเมลิน: เริ่มการสัมภาษณ์ อเล็กซ์ จูมลิน โดยแชด จอห์นสตัน: Chad Johnston (CJ): คุณชื่ออะไรครับ? Alex Jumelin (AJ): อเล็กซ์ จูมลิน ครับ |
Alex Jumelin: Flatland, Paris style
Chad Johnston (CJ): What is your name? Alex Jumelin (AJ): Alex Jumelin. |
||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
คุณมาจากไหนครับ? AJ: ประเทศฝรั่งเศส - กรุงปารีส - ใจกลางกรุงปารีส |
CJ:
Where are you from? AJ: France, Paris - Downtown Paris. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
อายุเท่าไรแล้วครับ? AJ: อายุ 22 ปี |
CJ:
What about your age? AJ: I'm 22 years old. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: อายุ 22 ปีแล้วขี่จักรยานมากี่ปีแล้วครับ. |
CJ:
Of those 22 years, how many have you been riding? AJ: Ten years. I got my first bike ten years ago, when I was twelve. I decided to try flatland, maybe for two years, after, I really began to ride, I think it's been seriously riding now for six years, and I've been riding every day for three years. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
มาอเมริกาครั้งแรกเมื่อไรครับ? AJ: สามปีที่แล้วครับ ผมมากับ ไลออนเนล คาร์ดาโซ่. ผมมาแข่งในงานแข่งขันเล็กๆจัดขึ้นที่เมืองชิคาโก. |
CJ:
When was the first time you came to the United States? AJ: Three years ago, with Lionel Cardoso. It was Chicago for a small contest. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: สไตล์ในการเล่น มีความสำคัญกับคุณอย่างไรครับ
เป็นสิ่งสำคัญที่สุดหรือเปล่า? |
CJ:
How important is style to you - first of all in your riding? AJ: Yeah. Style, for me, is like everything. The most important thing you have. For me, more than the tricks. Cause, you can see some riders, do like crazy tricks...very hard tricks. But they have such bad style. So we don't even look at what they do. For me, when I see video, or a photo of me, or when I just look at me in the mirror. I say, "Wow, I need to have a style, a dope style." |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ดังนั้นคุณก็เลยไม่ได้เฉพาะเจาะจงเป็นท่าๆ ไป เพราะคุณอยากได้สไตล์สำหรับท่าชุดทุกชุดของคุณใช่มั้ย. AJ: ใช่แล้วครับ. ในการขี่สไตล์ของผม. ผมรู้ว่าผมเล่นเร็ว. อย่างไรก็ตามผมไม่ได้ตั้งใจจะเล่นให้มันเร็วแต่มันเป็นของมันเอง เช่นตอนหัดเล่นผมก็เรียนรู้ได้เร็ว แล้วผมก็เล่นเหมือนอย่างที่เคยเล่น แค่อยากเล่นให้มันเร็วๆ เท่านั้นเอง. |
CJ:
So you're not looking for just one trick, you're looking for an overall
style of all your tricks. AJ: Yeah, yes. My style riding. I know I ride fast. But I don't try to ride fast. I just ride fast cause it's like that. When I learn a trick, even when I learn it, I learn it fast. I can do a trick like every time, I just want to do it fast, fast, fast. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
เจ๋งดีครับl,คุณจะสังเกตได้ว่าเวลาที่คุณขี่ มันก็ดูดี แล้วผมก็ยังเห็นว่คุณเน้นสไตล์การแต่งตัวของคุณเองหลายส่วนเหมือนกับกำลังไปกับแฟชั่นทำนองนั้น
ไม่ใช่แค่ตอนขี่จักรยาน แต่มันเป็นยิ่งกว่านั้น AJ: อ๋อ ครับ บางทีมันอาจมาจากฝรั่งเศสก็ได้ เหมือนในปารีส เวลาเราหยุดขี่จักรยาน เราก็จะจอดรถไว้ที่บ้าน กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เสื้อตัวใหม่ รองเท้าคู่ใหม่ กางเกงตัวใหม่ ให้ทันสมัย มีสไตล์ตามแบบแฟชั่นเท่าที่เราจะมีได้ ผมถือว่ามันเป็นสิ่งสำคัญนะครับ การขี่จักรยานก็เหมือนกัน ในขณะที่ขี่จักรยานอยู่ผมก็อยากมีสไตล์ สไตล์ที่ผมชอบ. |
CJ:
That's cool, you can notice that in your riding, that's good. Also, I notice
you have a lot of style as far as fashion goes too. Not just in your riding,
it goes beyond that. AJ: Yeah, yeah. Maybe it comes from France. Like in Paris, when we stop riding, we just put the bike at home and change clothes. New clothes, like a brand new pair of shoes, brand new pants. The most fashion style we can have, we try to get it. So it's very important, even when I ride, and when I don't ride, it's the same. Every time, I want to have the good style, the style I like. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ถ้าอย่างนั้นมันก็เหมือนกับ ดนตรี หรือ การเล่น สเก็ตบอร์ดน่ะสิครับ พวกนั้นก็มีสไตล์
แต่คุณก็มีสไตล์ของคุณเหมือนกันสำหรับ แฟลทแลนด์ เท่ห์ดีแฮะ. AJ: ใช่ครับผมชอบนักสเก็ตบอร์ด. พวกเขามีสไตล์-ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่ได้กำลังเล่นสเก็ตบอร์ดอยู่ ผมเห็นเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ 15-20 ปีก่อนแล้วครับ. |
CJ:
So it's like music and skateboarding there, they're into the style, but
you've got your own for Flatland, that's cool. AJ: Yeah, I like the skateboarders. They got the style scene - Even if they didn't have skateboarding, the skateboard rider got their own style...seems like it has been 15 or 20 years. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
เกี่ยวกับการขี่จักรยานแล้ว อยากทราบว่าเป้าหมายของคุณคืออะไร? คุณอยากประสบความสำเร็จในอย่างไรจากการขี่จักรยาน?
AJ: ผมมีความใฝ่ฝันในเรื่องของแฟลทแลนด์ การมีสไตล์การเล่นเป็นของ 'Alex Jumelin' ผมหมายถึงการที่ได้เป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก เช่น เชส, เควิน,เจสซี่ หรือ มาร์ตี้ บางคนก็จะเอาท่าที่คนพวกนี้คิดค้นขึ้นของพวกเขามาเล่น หรือบางทีถึงไม่ได้คิดขึ้นเอง แต่ พวกเขาก็ได้มอบบางสิ่งบางอย่างให้กับวงการจักรยานแฟลทแลนด์ นั่นก็คือสิ่งที่ผมอยากทำ ผมอยากให้คนจำผมได้ เช่น คนอาจพูดว่า "โอ้ นั่นใช่ อเล็กซ์ จูมลิน หรือเปล่านะ เขาไม่เหมือนใครจริงๆ นะ เขามีสไตล์เป็นของตัวเอง" |
CJ:
Concerning your riding, what are some of your goals? What do you wish to
accomplish from riding? AJ: My dream is to give to flatland, something like an 'Alex Jumelin style.' I mean, they got some big names in the world, like Chase, Kevin, Jesse, Martti - some riding they invented. Maybe not invented, but they gave something more to Flatland. So that's the thing I want to do. I really want to just give something else, something more to Flatland. Just to be recognized by the people, like, "Wo, it's Alex Jumelin -- is that him? Not like everyone else, he has his own style.' |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ก็ดีนะครับ คุณอยากมีเอกลักษณ์แบบนั้น กีดี
AJ: ผมแค่อยากเพียงดูไม่เหมือนคนอื่น. |
CJ:
That's good you want to be unique that way, that's great. AJ: I just don't want to look like nobody else. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ที่ฝรั่งเศสคุณขี่จักรยานกับใคร?
AJ: อเล็กซิส เดโซลโนสและแลทฟิท นักขี่จากทีม เม็กซี่คอส ผมมาจากทีมนั้น เรามีด้วยกัน 5 คน และแลทฟิทก็เป็นหนึ่งในนั้น นอกจากนั้นเขายังขี่ประเภทอุปกรณ์ด้วย ผมยังเคยไปขี่เล่นกับเขาเลย บางทีก็อาทิตย์ละ 2 ครั้ง จริงๆแล้วผมอยากขี่คนเดียวมากกว่า ผมว่ามันดีกับตัวผมเอง. |
CJ:
In France, who do you ride with? AJ: I used to ride with Jimmy, and Alexis Desolneux, and Latfit - a rider from my Mexicos crew. I'm in a group called Mexicos - we are five flatland riders and Latfit is a flatland rider, he rides street too. And I used to ride with him. Maybe two days in the week. Cause I really prefer to ride by myself. I think it's better, for me. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ถ้าอย่างนั้นคนอื่นก็จะไม่มีอิทธิพลกับท่าที่คุณเล่น. AJ: ใช่ครับ นั่นก็เป็นเหตุผลเดียวกันกับที่ผม ไม่เคยดู วิดิโอ |
CJ:
Then that way, you don't have influences from other people. AJ: Yeah, yeah. And the same reason why I don't watch videos. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
คุณมาจากกรุงปารีสในฝรั่งเศสใช่มั้ย AJ: ใช่ครับ บ้านผมอยู่ใจกลางกรุงปารีส ห่างจากหอไอเฟลประมาณ 2 นาที. |
CJ:
So you're from Paris in France right? AJ: Yeah, I live in downtown Paris, two minutes from the Eiffel Tower. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
ที่นั่นบรรยากาศมันเป็นอย่างไรครับ ถ้าเปรียบเทียบกับอเมริกา?
AJ: อือ ถ้าให้เปรียบเทียบกับอเมริกา มันต่างกันมากเลย แม้ว่าผมจะเปรียบเทียบกับเมืองอื่นๆ ในฝรั่งเศสก็ยังต่างกัน เพราะใจกลางกรุงปารีสมันมีอะไรพิเศษ แบบว่าคุณขี่อยู่ในที่แคบๆ มีคนขี่จักรยานอยู่ไม่กี่คน ประมาณ 6 คน ถ้าเปรียบฝรั่งเศส(โดยรวม)และอเมริกาแล้วมันจะต่างกัน. แถบฝรั่งเศสและยุโรป..มันต่างกันมาก..อา จะพูดยังไงดีล่ะ เหมือนกับความรู้สึกในการที่เราขี่ในที่ๆมีคนเยอะๆ ในยุโรปจะรู้สึกต่างกันกับอเมริกามาก. ในฝรั่งเศสหรือยุโรป จะขี่กับแบบผ่อนคลายกว่า ผู้คนก็ดี มีความกดดันน้อยกว่า แม้กระทั่ง่ในงานแจม, และแม้แต่งานแจม ในอเมริกาก็ยังมีความกดดัน |
CJ: What's
the scene like there, compared to the US? |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: อย่างนั้น(ในฝรั่งเศส)ก็สนุกกว่านะสิ AJ: ใช่ สนุกกว่าเยอะ บางครั้งในอเมริกา ผมรู้สึกถึงผู้คนที่อิจฉาริษยากัน ความอิจฉาริษยาระหว่างนักขี่นั่นน่ะเป็นสิ่งไม่ดีมากเลยสำหรับวงการ Flatland
|
CJ:
So it's more fun. AJ: Yes, much more fun. Sometimes in the U.S. I feel like there are jealous people. Jealousy between the riders and that is very bad for flatland. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ใช่ มันเป็นความคิดในแนวลบ AJ: ใช่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นความคิดของนักขี่ Flatland ซึ่งมันไม่เหมือนในยุโรป บางทีอาจมีสาเหตุเพราะเขาคิดว่าเราขี่ได้ด้อยกว่านักขี่อเมริกัน และบางทีเขาก็พูดกันออกมาว่า "โอ พวกเราก็แค่ขี่กันธรรมดา แค่เล่น Flatlandกันเล่นๆ ไม่จริงจัง แต่นักขี่อเมริกันก็ยังขี่ได้เก่ง(กว่าเยอะ). พวกเขา(อเมริกัน)ต้องแขวะกันแบบนั้นและอื่นๆอีกมาก ซึ่งมันไม่ดีเลย มันน่าเสียดายตรงที่นักขี่ส่วนใหญ่ในยุโรปไม่เคยไปอเมริกา ดังนั้นพวกเขา(อเมริกัน)ก็ไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่า(ที่ยุโรป)ไปกันถึงไหนแล้ว |
CJ:
Yeah, it's a negative vibe. AJ: Yeah, especially for the mind of the flatland rider. And it's not like that in Europe. Maybe cause most of the riders think we are worse than the U.S. riders, and so maybe they say "Oh, so we just play ride, we just do flatland to play, and the U.S. riders are really better." They have to be jealous and everything like that. But that's very false. It's a shame cause most of the riders in Europe never go to the US, so they don't even know what happens there. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
ภาค 2 CJ: ผมสังเกตเห็นว่าคุณได้ตำแหน่งสูงๆในงานแข่งช่วงต้นปีที่ผ่านมา คุณว่างานแข่งสำคัญกับคุณอย่างไร ถามจริง? AJ: ตอบตรง.. งานแข่งสำหรับผมน่ะ สำค้าน.. สำคัญที่สุด เพราะนั่นเป็นทางเดียวที่จะเข้าถึงผู้คนได้ และมันเป็นทางเดียวที่จะแสดงให้คนเห็นว่ากีฬานี้มีตัวตนอยู่ และมันก็เป็นหนทางเดียวที่จะเป็นหลักฐานยืนยัน ให้กับสปอนเซอร์ว่าเขาจะต้องให้จ่ายค่าตอบแทนเราด้วย และข้อที่ดีสุดๆคือ จะได้พบปะผู้คน และร่วมแจมกันสนุกๆหลังงานแข่ง. เดี๋ยวนี้ มันเป็นเรื่องจริงที่ว่า พอคุณแข่งได้ที่โหล่ คุณก็ว่า "ผมเกลียดงานแข่ง" แต่พอได้ตำแหน่งดีๆก็ว่า "งานแข่งก็พอใช้ได้ แต่ผมไม่ค่อยสนใจนักหรอก" คนส่วนมากไม่ยอมพูดความจริงเกี่ยวกับความรู้สึกที่แท้จริงที่มีต่องานแข่ง. ผมว่าผมชอบงานแข่ง ผมไม่อยากเลิกลงแข่ง มันดีต่อจิตใจของผม ในหัวผมคิดเหมือนกับว่าเป็นนักเต้นเบรคแดนซ์ และผมต้องการขี่ร่วมกันกับนักขี่คนอื่นๆ |
part#2 CJ: I notice you've been placing high at contests recently this year. How important are contests to you? AJ: Generally, contests, for me, are very, very important. Because that's the only way you can touch most of the people. That's the only you can show the people that the sport exists. It's also the only way to prove to your sponsors that they have to give you money. And it's a very, very good way to meet people. And to have a good jam after a contest and to have fun. Now, It's true when you place last at a contest...you say, "oh, I hate contests," and when you get a good place you say, "contests are okay, I don't care," so most people don't tell the truth about what they feel about contests. I mean, I like contests - I never want to stop doing contests. They are very good for my mind. In my head I'm like a breakdancer and I always want to ride with other riders -- |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: แบบประชันกันหรือ? AJ: ใช่ ประชันกัน แต่ก็เพื่อความสนุกนะ ให้สนุกไว้ก่อน นั่นน่ะสำคัญที่สุดเลยที่จะต้องมีความสนุกสนาน |
CJ: - in
battles? |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: แล้วอย่างงานแข่งของ Hoffman งาน BS Series และ CFB Series คุณรู้สึกว่าเขาทำได้ดีมั๊ย? AJ: ใช่เลย.. ที่เขาจัดกันน่ะดีมากๆเลย แต่บางทีผู้คนก็ไม่ทำตัวในแง่บวกอย่างที่ควรจะเป็น แต่ Hoffman และ Steve Swope น่ะดีมากๆ พวกเขาต้องการให้กีฬานี้โ่ตขึ้นเรื่อยไป แต่พอมีคนอื่นมาห้อมล้อมมากๆ ใคร(บางคน)ที่ต้องการจะเห็นนักขี่หน้าเดิม สิ่งต่างๆเหมือนๆเดิม ท่าเดิมๆ ตลอดมันดูเหมือนว่าเขาไม่อยากให้กีฬานี้พัฒนาต่างไปจากเดิม อย่างนั้นก็เป็นแง่ลบไป ผมรู้สึกว่าสองปีที่ผ่านมา และในระหว่างที่ตระเวณแข่งปีที่แล้ว ผมมีความรู้สึกว่าในทุกงานนั้นซ้ำๆเหมือนเดิมตลอด คนหน้าเดิมๆ ท่าเดิมๆ คุณไม่มีโอกาสที่จะพิสูจน์ตัวเองว่าแตกต่าง และเหนือกว่าได้เลย เพราะเขาไม่มีแม้แต่จะมองมาที่คุณ เพราะว่าคุณไม่ใช่ "พวกนั้น" หรือไม่ใช่"คนนั้น" บางทีอาจหมายความว่าคุณต้องรวย ถึงจะมาอเมริกาได้ ต้องรวยถึงจะมีชื่อเสียงในอเมริกา นั่นเป็นความคิดในแง่ลบ แต่ที่เขาจัดงาน BS และ CFB นั่นน่ะดีมากแล้ว และเป็นตัวอย่างที่ดีต่อโลก(ประเทศอื่นๆ) |
CJ:
So, as far as the Hoffman contests, the BS series and the CFB series, you
feel it's a positive thing that they're doing? AJ: Yeah, what they're doing is very, very positive. Maybe some of the people are not as positive as they have to be. Hoffman, and Steve Swope, those people are really cool. They just want the sport to get bigger and bigger. But you got other people around them, who just want to see the same rider every time, the same things, the same tricks. It looks like they don't want the sport to get different. So that's not positive. I felt that two years ago, and during a tour last year - I felt that at every contest. Like the same again, the same people again, the same tricks again....you don't even have a chance to prove that you are different, and that you could be better because they don't even look at you. Because you're not 'those people' or 'that one' - Maybe it means you have to be rich to go to the U.S., so you have to be rich to be famous in the US - so that's the negative. But what they're doing with the BS and CFB is very good, and a good example for the world. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: แล้วงานแข่งชิงแชมป์โลกที่จัดในยุโรปน่ะเป็นอย่างไร? AJ: งานชิงแชมป์โลกน่ะ ต่างกันมากๆกับเอ็กซ์เกมส์ หลายๆคนต้องการเปรียบเทียบสองงานนี้ด้วยกัน แต่มันแตกต่างกันเกินไป
|
CJ: What
about the World's competition they have in Europe? |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ต่างกันขนาดนั้นเชียว? AJ: ใช่ คนละเรื่องกันเลย |
CJ:
Completely different? AJ: Yeah, yeah completely different. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ไม่มีสื่อมวลชนอะไรมาเกี่ยวเลยใช่ไหม? AJ: ไม่.. ไม่มีสื่อฯอะไรทั้งนั้น ในฝรั่งเศส คุณจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น จะแก้ผ้าลงแข่ง หรือให้เพื่อนมาขี่ด้วยกัน หรือจะทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ ฉะนั้นมันจึงเป็นแบบสบายๆ และไม่ต้องสนเรื่องเงิน บางทีเงินรางวัล(รวม?)อาจน้อยกว่ารางวัลที่หนึ่งในงาน CFB เสียอีก แต่มันก็ยังสนุก มันไม่ต้องเครียดเรื่องเงิน และเรื่องสื่อฯ เพราะว่าในยุโรปผู้คนเคยชินต่อการขี่สบายๆ ดังนั้นงานแข่งชิงแชมป์โลกก็เป็นเพียงแค่การร่วมสนุกกัน พอใครได้ที่หนึ่งงานนี้ มันจะต่างกันมากกับงาน เอ็กซ์เกมส์ เพราะเมื่อคุณได้อันดับหนึ่งงานนี้ คุณก็ยังเมาได้ หรือจะนอนคืนละสองชั่วโมงแต่ก็ยังเป็นที่หนึ่งในโลก ถ้ายังฝึกซ้อมอยู่ เพราะงานเอ็กซ์เกมส์ไม่มีงานเลี้ยงสังสรรค์ ทุกคนกลับบ้านหมด ทุกคนต้องเข้านอนแต่หัวค่ำ
|
CJ:
They don't have the media coverage? AJ: No, no media at all. In France you can do what you want. You can get naked during your run, you can ask your friends to come ride with you, you can do whatever you want - so it's very relaxed....and you have no big deal with money. Maybe less money than the first place rider at CFB. So it's more fun. It's more relaxed about the money, about the media and because it's in Europe, people are used to being relaxed. So, the Worlds is just about having fun. When someone gets first place in the Worlds it's very different than the X games, because when you get first in the Worlds, it means you can get drunk, you can sleep maybe two hours a night and still be one of the best in the world, when you practice. Because at the X games there is no party, everybody goes home, everybody has to go to bed early... |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ทุกคนจะดูเคร่งเครียดเนอะ AJ: ใช่ ทุกคนเคร่งเครียดกันหมด แต่งานชิงแชมป์โลก ไม่มีใครเครียด แค่สังสรรค์กัน เมากันทุกคืน เมาตลอด |
CJ:
Everybody's serious. AJ: Yeah, everybody's serious. But at the Worlds nobody's serious - just party, get drunk every night, every time. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ได้ข่าวงานแข่ง AFL Flatland Series ที่จะมีขึ้นเร็วๆนี้ไหม? AJ: เออ.. ได้ข่าวเหมือนกัน Jimmy กับ Alian เคยไปเมื่อจัดครั้งแรก. AFL ตอนแรกผมคิดว่า Chase Gouin จัดงานนี้ แต่ต่อมาผมถึงได้รู้ว่ามันต่างจากที่ผมเคยคิดไว้มาก ผมแทบรอไม่ไหวที่จะไปงานแข่งรายการนี้ ผมจะไปในงานที่จะจัดขึ้นใน แอตแลนต้า ผมอยากเห็นกระแส แทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นกระแสระหว่างผู้คน ผมไม่แน่ใจว่างานนี้จะมีเงินรางวัลให้หรือเปล่า? |
CJ:
Have you heard about the AFL Flatland series that's going on? AJ: Yeah, yeah. Jimmy and Alain went to the first one, AFL. First I was thinking it was Chase Gouin doing the contests. And after, I understand it was very different from what I was thinking. I just can't wait to see the contest - I'm going to this one in Atlanta. So I want to see the vibe...can't wait to see the vibe between the people. I don't know if they're giving away any money? |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: ก็มีให้นิดหน่อย ไม่มากเหมือนกับงาน Hoffman Series แต่ก็ยังมีให้ AJ: ถ้าอย่างนั้นก็ยังดูผ่อนคลายกว่างานอื่นๆ ผมแทบรอไม่ไหว มันคงเหมือนงานแข่งของยุโรป งาน AFLนี่ดีมากที่จัดเฉพาะ Flatland เพราะมีงานแข่งเฉพาะ Dirt มากแล้วและหลายงานในอเมริกาที่ไม่มี Flatland เลย ดังนั้นเราต้องการงานแข่งที่มีเฉพาะ Flatland บ้างในอเมริกา เพื่อยืนยันว่านักขี่ชาว Flatland ทำอะไรเจ๋งๆเองได้ ดังนั้นผมจึงชอบคุณ(ผู้สัมภาษณ์)กับ Brian เพราะคุณพิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่า Flatland ก็เป็นเรื่องราวได้ ซึ่งมันอาจจะเป็นการมองในแง่แปลกๆ แต่พวกเราก็สามารถทำให้ดีได้แม้ว่าจะมีแต่ Flatland ล้วนๆ พวกคุณ(ผู้ทำเว็บFlatlander)ได้พิสูจน์สิ่งนั้นให้กับคนในอเมริกาแล้ว แต่ในยุโรปน่ะ ทุกคนเขารู้แล้ว ทุกคนมีความเคารพกันตรงจุดนั้น ซึ่งไม่เหมือนกับในอเมริกา ผมไม่รู้สึกแบบนั้นเมื่ออยู่ในอเมริกา |
CJ:
They have a little bit. Not as much as the Hoffman series, but there will
be a little bit. AJ: So maybe then it will be more relaxed than the other contest, so I can't wait. It may look a lot like the European contests, the AFL. And the thing is very good..it's just flatland. You got events just for Dirt, you got events - lots and lots of events in U.S. with no flatland. So we need to get something with just flatland in the U.S. to prove that flatlanders can do something good. And that's why I like you and Brian. Because you prove to everybody that flatland is something, that it may see things very different, but we can do something good with just flatland. You have to prove that to the U.S. people because in Europe, everybody knows that. Everybody has respect for that and not like in U.S. I don't feel that in the U.S. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: คุณคิดว่าทัศนคติแบบไหนของนักขี่จากยุโรป ที่จะเป็นประโยชน์ต่อนักขี่อเมริกันบ้าง? มีจุดที่แตกต่างกันตรงไหนของนักขี่ยุโรปที่จะให้นักขี่อเมริกันได้เรียนรู้ไว้? AJ: บางทีในยุโรป ผมคิดว่านักขี่ส่วนใหญ่ไม่เคยคิดเรื่องผลตอบแทน พวกเขาคิดแต่เรื่องของการเล่น, เรื่องความเป็นอยู่ นักขี่ส่วนมากไม่ค่อยจะมีเงินจะจับจ่ายในการดำรงชีพนัก แค่พออยู่ได้ และพอขี่ได้ ดังนั้นคนในอเมริกา น่าจะมาลองขี่ที่ยุโรปบ้าง เพราะผมคิดว่าบางทีนักขี่อเมริกันอาจจะยังไม่รู้ถึงระดับขั้นฝีมือที่แท้จริงของทางยุโรป และระดับที่ว่านั้นสูงทีเดียว ไม่ใช่แค่คนสองคน บางทีอาจมีนักขี่เก่งๆเป็นร้อยๆ ที่ผมอยากจะพูดก็คือนักขี่ในอเมริกา ให้ลองมาที่ยุโรปและลองเปลี่ยนความคิด(ที่ไม่ดี)ที่มีต่อนักขี่ยุโรป ลองมาดูพวกเขาขี่เสียก่อน แล้วหัดยอมรับถึงความแตกต่าง(จากที่เคยคิดในแง่ลบ)เสียบ้าง
|
CJ:
What European mindset do you feel could benefit the U.S. riders? What's
different about the European riders that would be good for the U.S. riders
to learn about? AJ: Maybe in Europe, I think most of the riders never think about the money. They think about the way to ride, to live. Most of the riders in Europe have little money to live. Just enough to live, and just enough to ride. So maybe the people in the U.S., they really have to go to Europe just to ride, because I think sometimes the U.S. riders don't know exactly what the level is in Europe. And the level is very good, I mean it's crazy. Lots of riders are good, not like one or two good riders -- maybe like a hundred good riders. So the thing I want to say the U.S. people, just go to Europe and try to change your mind about the European rider, try to look at them and accept the differences. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: คุณมีความสนใจอื่น นอกเหนือไปจาก Flatland บ้างไหม? AJ: ก็มีคนแฟนของผม. ระหว่างฤดูหนาวก็เล่นสโนวบอร์ดบ้างนิดหน่อย. และผมเป็นคนรักรถยนต์ด้วย ผมมีรถเจ๋ง เป็นรถสปอร์ต ชอบเอาไปขับซิ่งในปารีส รถผมเป็นรถเปิดประทุนด้วย ขับไปในปารีสด้วยรถเปิดประทุนของผม- ชอบอากาศเย็นๆ |
CJ:
Do you have interests outside of flatland? AJ: Yeah, my girlfriend. And I try to do some snowboarding during the winter. And I love the car, I have a good car, I have a sportscar, so I love driving fast in my car in Paris. I got a convertible car, so in Paris in my convertible car - I like just chilling... |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
และอยู่อย่างมีสไตล์ AJ: ใช่ อยู่อย่างมีสไตล์ |
CJ:
...and being' stylish? AJ: Yeah, being stylish. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
วันทั่วๆไปในชีวิตของอเล็กซ์ จูมลินเป็นยังไง?
AJ: ผมตื่นนอนบ่าย 2. กินอะไรนิดหน่อย.แล้วขับรถผมของไปตากลมในปารีสแล้วก็ไปขี่จักรยาน ผมมีสถานที่ขี่ในร่ม ประมาณ30นาทีจากปารีส ผมขับรถของผมไปที่นั่น. ผมมีกุญแจเข้าไปที่นั่น พื้นที่ตรงนั้นกว้างใหญ่มาก คุณจะไม่สามารถหาที่ที่ดีกว่านั้นได้อีก มันเป็นพื้นที่ที่สมบูรณ์แบบ เรียบ ไม่มีที่ติ ผมเพิ่งซื้อเครื่องเสียงขนาดใหญ่มา ใช้เปิดเพลงตอนซ้อม ผมไปที่นั่นตั้งแต่ 5 โมงเย็นจนถึง4หรือ 5 ทุ่มขึ้นอยู่กับวัน. และที่นั่นก็มีเพื่อนมาขี่ด้วยหลายคน. มีหลายคนที่เพิ่งเริ่มหัดก็ไปที่นั่นเพื่อหัดขี่ด้วยกัน ผมมักจะขี่ร่วมกับนักขี่อื่นๆตั้งแต่ 5 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่ม แต่หลัง 2 ทุ่มถึง 5 ทุ่ม ผมจะซ้อมอย่างจริงจัง พอ 5 ทุ่มผมก็จะไปรับแฟน และใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พอถึงตี 1 หรือตี 2 แล้วก็ทำซ้ำเหมือนกันอย่างนั้นทุกวัน ตื่นบ่าย 2 แล้วก็ออกไปขี่ |
CJ:
What would an average day in the life of Alex Jumelin be? AJ: I get up at 2 o'clock in the afternoon. I just eat a few things. I go with my car in Paris, chilling in Paris. I go to ride. I got an inside place, it's like 30 minutes from Paris, I drive my car there. I have the key to that place, just a place that's huge, it's a perfect area, like smooth - perfect, you can never find better area. I just bought a big system. So I play my music, I go there from 5 to 10 or 11 - it depends on the day. And there I meet a lot of riders. Because a lot of beginners go there to ride with me. So I ride from 5 to 8 with some riders a little bit. And after, from 8 to 11, I ride really seriously and at 11 I go to pick up my girlfriend. And we just stay together. And we fuck. Until 1 to 2 at night, and after, we go to bed. And I do that again, every day - wake up at 2 and ride.... |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
CJ: แล้วไอ้สเตริโอขนาดใหญ่ที่คุณมีตรงจุดที่ซ้อมขี่กัน - มักจะเปิดเพลงแบบไหนตอนที่ซ้อมเป็นส่วนใหญ่? AJ: ฮิปฮอปเป็นส่วนมาก วงฮิปฮอปของฝรั่งเศส ผมชอบจิมมี่ เฮนดริกซ์, ชอบ Beasties Boys ด้วย แต่เกือบตลอดเวลาผมจะฟังแต่ฮิปฮอปของฝรั่งเศส |
CJ:
So on that big stereo that you have, in your riding spot - what kind of
music is going to playing most of the time? AJ: Lots of hip hop. French hip hop - I like Jimi Hendrix, I like Beastie Boys too. But most of the time I'm listening to hip hop from France. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
คุณรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับ สื่อฯต่างๆที่แวดล้อมกีฬา Flatland อยู่เช่น ทีวี
วิดีโอ นิตยสาร และอินเทอร์เน็ต?
AJ: ผมเกลียดพวกสื่อฯ ในสหรัฐอเมริกา มันไม่ดีมากสำหรับFlatland. เวลาที่ผมอยู่ในการแข่งขัน มันมองเหมือนคล้ายว่าพวกเขาจำเป็นต้อง ใส่Flatlandเข้าไป(ในรายการแข่ง)เพียงเพราะว่ามันมีอยู่ เลยคล้ายกับว่าพวกเขาจำเป็นต้องทำมัน. ผมว่านั่นแย่มาก. เหมือนกับเขาว่า "เอาล่ะ ถึงเวลา Flatland แล้วเราเก็บภาพนิดหน่อยสักสองสามภาพ" ผมคิดว่านั่นไม่ดีเอาเสียเลย อย่างกับว่าคนไม่สนใจกีฬา Flatland. คนไม่ให้ความนับถือนักกีฬา Flatland บางทีอาจมีเพียงคนที่มีอันดับสูงสุดสัก2หรือ 3คนเท่านั้นอย่างAndrew อย่างBehnke. แล้วพวกเขา(สื่อมวลชน)ก็ว่า "เอาล่ะ ฉันจะเอาภาพของAndrewและBehnke ที่ฉันถ่ายไว้ เอาไปลงหนังสือเล่มหน้า เท่านั้นฉันก็พอใจแล้ว สำหรับ Flatland น่ะไม่เป็นไรหรอก" และนั่นเป็นสิ่งที่แย่ แย่สุดๆ แตกต่างกันกับของยุโรปมาก. |
CJ:
How do you feel about the media that surrounds flatland, as far as TV, videos,
magazines, internet? AJ: I hate the media in U.S. Media is very bad for flatland. When I'm at a contest, It looks like they have to put flatland in, because it exists. So it's like they have to do it. I feel that's very bad. So it's like, "okay, it's flatland time. We have to go over there to take a few pictures, one or two pictures.' And I feel that's so bad. Like people don't care about flatland. People have no respect for flatland riders, maybe the top people, just two or three people -- like Andrew, like Behnke. And they say, 'okay, I'm going to put my pictures of Andrew and Behnke -- put it in the next issue, so I'll be okay with my mind - oh for flatland, it's okay.' And that is very, very bad -- very different from Europe. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| CJ:
เอาล่ะ Alex เรามีคำถามสุดท้ายอีกหนึ่งคำถาม -คุณได้เดินทางไปที่ไหนบ้างเพราะกีฬาFlatland?
AJ: ผมได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกาหลายครั้งด้วยกัน ผมกำลังหมายความว่าไปมาทั่วทั้งชายฝั่งด้านตะวันออก-ชายฝั่งตะวันตก ทั้งทางใต้และด้านเหนือของสหรัฐอเมริกา ไปยุโรปก็หลายครั้ง ไปเกือบทุกที่ในทวีปยุโรป มีที่ขี่ที่ดีมากๆในอังกฤษ และที่เยอรมัน....โปรตุเกสและสเปน...ญี่ปุ่นผมก็เคยไป ผมว่าญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ดีที่สุดสำหรับกีฬา Flatland. ผมไปที่นั่นเมื่อ 3 สัปดาห์ที่แล้ว ได้พบคนดีๆเยอะ ได้เจอนักขี่เก่งๆเยอะ และรู้สึกว่าผู้คนที่นั่นดีกว่า ผ่อนคลายกว่าและไม่อิจฉาซึ่งกันและกัน. ในปีหน้าผมอยากจะเดินทางไปออสเตรเลียและอเมริกาใต้. |
CJ:
Okay Alex, we got one more question here - where have you traveled because
of flatland? AJ: I have traveled a lot in the U.S. I mean everywhere in the U.S. - east coast, west coast, south and north - travel a lot in Europe, everywhere in Europe. The scene is good for flat in England - in Germany, very good in Germany....Portugal and Spain...I've been to Japan. Japan I think is the best country for flatland. I went there 3 weeks ago....good, good people I met, I met a lot of good riders and I felt like people are more cool, more relaxed and are not jealous of each other. I really want to travel to Australia next year and South America. |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
^back
to top^
จะแจ้งทาง guestbook หรือ e-mail ก็ได้ครับ. ©
copyrights ripbmx 2000
translated to Thai on 03/09/2000 by B |
||||||||||||||||||||||||||||||
